Οι μουζίκοι τα άρβυλα και η Ελλάδα
Του Αντώνη Παπαγιαννίδη

Όταν λιβανιζόταν ως «τσάρος» της οικονομίας ο Γιώργος Αλογοσκούφης, είχε προσπαθήσει να χτίσει προληπτική άμυνα τονίζοντας ότι μάλλον ως «μουζίκο» έβλεπε τον εαυτό του (όχι πως τον βοήθησε και πολύ, αυτό!). Ο με μερικούς μήνες απόσταση διάδοχός του Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ξεκίνησε την δικιά του θητεία - θυμηθείτε - προσπαθώντας να πείσει τους πάντα πρόθυμους για κολακεία και για δούλεμα δημοσιογράφους ότι (και αυτός) μουζίκος αισθάνεται. Προχώρησε όμως ακόμη περισσότερο: ετυμολογώντας την άλλη - ιερή επί δεκαετίες - λέξη «μπολσεβίκος», που η ρίζα της παραπέμπει σε «πλειοψηφία», θέλησε να μας πει ότι η σημερινή Κυβέρνηση αποτελείται από «πλειοψηφικούς» καθώς για «τα συμφέροντα των πολλών» είναι που μεριμνά.

Καλή η προσπάθεια! Άλλωστε, ως Πρωθυπουργός ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου δεν δίστασε να βαφτίσει το κυβερνητικό του σχήμα «αντιεξουσιαστές της εξουσίας». Κατανοητό. Ενώ ο αλληλοσπαραγμός στην Νέα Δημοκρατία έκανε κάποιο εκ των (σπανίων) διαβασμένων δικών της στελεχών να μιλήσει για «νετσαγιεφικές» στιγμές στα εσωτερικά της.

Μάλλον όμως μια άλλη εμπειρία από την ταραχώδη ρωσική ιστορία είναι πλησιέστερη προς εκείνο που, σ' αυτή την στροφή των πραγμάτων, πάμε να ζήσουμε.

Θρυλείται, λοιπόν, ότι στο ξεκίνημα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου όταν κινούσαν με ενθουσιασμό οι Ρώσοι στρατιώτες, με θούριους και με μαχητικότητα για το μέτωπο, να πολεμήσουν για την πατρίδα και για τον τσάρο, τους ψιθύριζαν οι - ακόμη στην βαθιά παρανομία - ανατρεπτικοί μπολσεβίκοι στους δρόμους της Μόσχας: «Θα τα πούμε όταν λειώσουν τα άρβυλα!». Πέρασαν μήνες, ξεκίνησε η δυσαρέσκεια. Μετά από λίγον ακόμη χρόνο, τα άρβυλα όντως έλειωσαν - η δε συνέχεια της ιστορίας (και της μεγάλης Ιστορίας) είναι σ' όλους γνωστή.

Τώρα, από πολλού λησμονημένες οι διαβόητες εκείνες «100 ημέρες» και οι ασκήσεις επικοινωνίας της «Κυβέρνησης των λαμπερών προσώπων». Οπότε, αξίζει να διερωτηθεί κανείς πόσο η μαχητικότητα που επιδιώχθηκε να οικοδομηθεί στην κοινή γνώμη απέναντι στο διεθνές σύστημα (στις Βρυξέλλες, στην Φρανκφούρτη, στις αγορές, στις κακές τράπεζες και στις δόλιες Moody's και Fitch και S+P) θα αρκέσει προκειμένου να προχωρούμε με τους μηντιακούς θούριους.

Ο κ. Αντώνης Παπαγιαννίδης είναι δικηγόρος με ειδίκευση στα Ευρωπαϊκά θέματα.